Te veo desesperaito m’hijo
esperando que cayera
el trabajito rico
una vez más yo te demuestro que
no es facilito
como el puré que preparaba
tu vecino Lino, yo
en esta rima yo no te quiero
a ti decepcionar
pero yo se que mi gente
mi guateque va a apoyar
una vez más tu vecino aquí
me va a escuchar
y mi CD segurito que lo va
a comprar
espero que esta nueva historia
que ha llegado
acabe en la gloria
como el pasado
a lo cubano
yo botella y ron como el cañón del morro
orisha hispano nueva canción pa ti mi gente
que nunca me ha fallado
en la emoción pa’ terminar
gracias patron mi pueblo ya
hace tiempo no la ponia así
hace tiempo yacoro (chorus)
pa mi gente traigo este dicurso
hecho canción
para esos es que han seguido sin
dar solo un paso atrás
fieles a disentir
tratando de evadir
las malas lenguas y al que habla sin mas
pido una vez mas
su comprensión y aceptación
de nuevo estoy cantando
este dolor excepcional
no canto por cantar
canto por no llorar
salud y suerte
y que la vida les de más…
Porque si no fuera por vosotras, nosotros, no seríamos nada!! Gracias, mujeres del mundo!!
-Normalmente sabéis que marco los trozos de la canción con los que más me identifico o más estoy de acuerdo, pero es que hoy la sintonía es total -
Besos a todxs!!!
PD: soy consciente de que algunos versos pueden ser polémicos, si alguien quiere aclaraciones, comentario al canto
Me Gustaría Ser Mujer (Daniel Higiénico y la Quartet de Baño Band)
Me gustaría ser mujer
Para encontrar papel en los lavabos
Y no sentirme idiota
Por no haberme dado cuenta al entrar
Me gustaría ser mujer
Y conocer los rincones del cuerpo humano
Para volver a ser un hombre
Aventajado en el circo del placer
Para ligarme a ese payaso
Y dejarlo después con sus enanos
Para saber lo que se siente
Acosada por un pavo real
Aunque siempre hay el peligro
De convertirme en lesbiano
Me gustaría ser mujer
Para ser un chafardero declarado
Y no andar disimulando
Y decir que eso a mi no me va
Me gustaría ser mujer
Y aprender dónde está tu punto flaco
Para volver a ser un hombre
Y sorprenderte cada noche otra vez
Para saber como se vive
Alquilando cada mes un santuario
Para poder ser inquilino
De tu instinto maternal
Aunque siempre hay el peligro
De convertirme en lesbiano
Para poder llevar faldita
Y un huracán entre las piernas
Sin llevar nada colgando
Y olvidar las cremalleras
Y destapar mis pechos blancos (o negros)
Al llegar la primavera
Me gustaría ser mujer
Para tomarme un licor afrodisíaco
Y salir toda la noche
Excitando el cuerpo al personal
Me gustaría ser mujer
Para poder saber que te ha pasado
Para volver a ser un hombre
Y algún día poderte entender
Para poder hacerte trampas
Jugando a discutir un rato
Y llevar siempre ventaja
Y algún día poderte atrapar
Aunque siempre hay el peligro
De convertirme en lesbiano
Para meter todo en un bolso
Y hacer ver que soy un mago
Desde un peine a unas tijeras
Desde un chicle hasta el tabaco
Y dejar de ser un mono
Con bolsillos agujereados
Otra mañana despierto
Tengo más sueño que frío
Sabor a cama vacía
Y apenas ha amanecido
Otro tirar pa’ alante
Ya sabes lo que digo
Otra vez llegaré tarde a currar
Si ahora no me doy brillo
Las siete y cuarto, el zumo estaba amargo
Igual que las noticias de la radio
Doy dos caladas al último cigarro y ya
Que se rompa la barrera del sonido
Y que no se escuche nada
Porque sobran las palabras que decirnos
Otra mañana en el metro
Que me he cruzado contigo
Que son demonios tus ojos de fuego
Cuando se clavan en los míos
Este vagón de sombras
Sigue y sigue su camino
Hasta el Puente de Vallecas tú
Y yo hasta Cuatro Caminos
Que se rompa la barrera del sonido
Y que no se escuche nada
Porque sobran las palabras que decirnos
Que se rompa la barrera del sonido
Este lunes de resaca
Y que reine al fin la calma
Que nunca he tenido
Que se rompa la barrera del sonido
Las siete y cuarto, el zumo estaba amargo
Igual que las noticias de la radio
Doy dos caladas al último cigarro y ya
Que se rompa la barrera del sonido
Y que no se escuche nada
Porque sobran las palabras que decirnos
Que se rompa la barrera del sonido
Este lunes de resaca
Y que reine al fin la calma
Que nunca he tenido
Que se rompa la barrera del sonido
——-
Vaya alud de recuerdos que me está trayendo a la cabeza esta canción… viajes, personas muy importantes para mí, cosas que debí haber hecho y cosas que no, cosas que me quedan por hacer y que no sé si me atreveré…, por lo pronto, como siempre, en negrita, para mi niña
Grandísimo el nuevo CD de Amaral, en su linea, 19 canciones en un doble CD -decisión curiosa porque les cabían todas en un CD, pero bueno…-, letras frescas, enérgicas, melancólicas…, prontito en directo en Barcelona, para allá que nos vamos. ¿eh, cariño?
Ya puestos, aprovecho para rendirle tributo al hijo de Piura ese que tiene por mote Estemon, que ya le tenemos de nuevo perreando por aquí, welcome back y tarda un poco en volver a marcharte y si te marchas, o no vuelvas nunca o tarda poco en volver. -piensa que no he puesto ningún smiley, es decir, que lo digo completamente en serio -
Nos vemos mañana, un abrazo.
A vosotrxs, hasta pronto, que. como digo, he vuelto
PD: Sí, hoy sólo en castellano, no me preguntéis por qué…
Vés i digues-li a la pluja que no torni a venir,
digues-li a la soledat que no la vull avui. ets la soga que m’aguanta i m’ofega al mateix temps
la que em va fer néixer els somnis, la que me’ls fa malbé.
Cada nit tinc un desig, la lluna per tu robaria.
Frises per la seva llum, una obsessió a la llunyania.
un somrís tan mal ferit pel patiment que per tu ploro.
ja s’ha apagat tot el meu foc no ets la única estrrella de la nit, no ho ets, no! -però m’enlluernes tant que si n’hi han d’altres, ni puc ni vull veure-les :D- digues que el que ara sento no és de veritat.
Tot el que no sóm per creure, per creure en un instant.
(”La Lluna”, Ken Zazpi)
Costa molt, moltíssim escriure això, però és el que ara sento i el que el cor em demanava dir per alleugerir-me. Sabeu de qui parlo. Sabeu tot el que hem passat i estem passant. Sabeu que això per a mi és nou. Sabeu que hem tingut estones meravelloses. Sabeu que hem tingut tempestes impestuoses que han fet malbé el nostre “vaixell de l’amor” -a algú li sona això? ;)-, i sabeu que amb constància ho hem anat superant, però, potser em vaig fixar unes metes massa altes…, només el temps dirà si estava/estàvem equivocats…
Però has de saber. i crec que ho saps, que continuo lluitant per tu, com si fos encara el principi de tot, sé que em queda molt per millorar, però també sé que em queda molt per avançar i espero, i crec, que serà al teu costat.
Però si una cosa has de saber, és que jo -a menys que tot això acabi com quinze rosaris de l’aurora-, aspiro, com a mínim, a mantenir la teva amistat, per molt de temps, si no per sempre, perquè per davant de tot, ets la meva amiga, la meva confident, la meva espatlla ploriquera, i saps que tu pots comptar amb mi per a qualsevol cosa, que no m’ho pensaré molt a ajudar-te.
Segueixo lluitant…
Petons
Taim i’ ngra leat -T’estimo en irlandès-
———-
Ve y dile a la lluvia que no vuelva a venir
Ve y dile a la soledad que no la quiero hoy Eres la soga que me aguanta y me ahoga al mismo tiempo
La que me hizo nacer los sueños, la que me los daña
Cada noche tengo un deseo, la luna por ti robaría
Una sonrisa tan malherida por el sufrimiento que por ti lloro
Ya se ha apagado todo mi fuego No eres la única estrella de la noche, no lo eres, no -pero me deslumbras tanto que si hasy otras ni puedo ni quiero verlas Dime que lo que ahora siento no es de verdad
Todo lo que no somos, por creer, por creer en un instante
(”La luna”, Ken Zazpi)
Cuesta mucho, muchísimo escribir esto, pero es lo que ahora siento y lo que el corazón me pedía decir por aligerarme. Sabéis de quien hablo. Sabéis todo el que hemos pasado y estamos pasando. Sabéis que esto para mí es nuevo. Sabéis que hemos tenido ratos maravillosos. Sabéis que hemos tenido tormentas impetuosas que han dejado maltrecho nuestro “barco del amor” -a alguien le suena esto? ;)-, y sabéis que con constancia lo hemos ido superando, pero, quizás me fijé unas metas demasiadas altas…, sólo el tiempo dirá si estaba/estábamos equivocados…
Pero debes saber. y creo que lo sabes, que continúo luchando por ti, como si fuera todavía el principio de todo, sé que me queda mucho por mejorar, pero también sé que me queda mucho por avanzar y espero, y creo, que será a tu lado.
Pero si una cosa debes saber, es que yo -a menos que todo esto acabe como quince rosarios de la aurora-, aspiro, como mínimo, a mantener tu amistad, por mucho tiempo, si no por siempre jamás, porque por delante de todo, eres mi amiga, mi confidente, mi espalda de llantos, y sabes que tú puedes contar conmigo para cualquier cosa, que no me lo pensaré mucho para ayudarte.
Avui, va per tu, perquè no tinc paraules per dir-te tot el que m’agradaria dir-te, per agraïr-te tot el que has fet, estàs fent i espero facis per mi (i amb mí, i jo per tu i amb tu), perquè sàpigues que si em necessites, allà em tindràs, que miraré de fer-ho tan bé com pugui, però que sense tu, no podria.
T’estimo carinyo.
—————
Hoy va por ti, porque no tengo palabras para decirte todo lo que me gustaría decirte, para agradecerte todo lo que has hecho, estás haciendo y espero hagas por mí (y conmigo, y yo por ti, contigo), para que sepas que si me necesitas, allí me tendrás, que intentaré hacerlo lo mejor que pueda, pero que sin ti, no podría.
Te quiero, cariño
————-
Piedras que caen sobre ti una vez más
quién sera el hijoputa que reparte el mal,
a ver cuándo se cansa y te deja en paz.
Toda la vida tirando pa’lante
echándole agallas,sonrisas,talante,
teniendo que ser mas lista que el hambre.
Y ahora te toca una nueva batalla
pa’ti está chupao,has luchado en tantas
que no te vea yo tirar la toalla!!
El corazón que reparte y reparte hasta la mejor parte
y no llora aunque todos le claven puñales
no puede rendirse,es demasiado grande…
Noches en vela mirando al pasado,
buscando respuestas,atando los cabos,
donde esta el cabrón que juega con tus dados.
Cuantas castañas has sacao del fuego
echándole ovarios,echándole huevos,
cuanto te debe este mundo de perros.
Que en vez de aliento te ha dao una patada,
en toda la boca,en medio del alma
que no te vea yo bajar la guardia!!
El corazón que reparte y reparte hasta la mejor parte
y no llora aunque todos le claven puñales
no puede rendirse,es demasiado grande.